پرش به محتوای اصلی
فایز فایز

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۱۷۲

به هنگام وداع آن لاله رخسار

ز نرگس ریخت بر گل ژاله بسیار

به گریه گفت فایز عهدت این بود

شکستی عهد و پیمانت به یکبار؟

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۷۴خداوندا تو قهاری و جبار
  2. شمارهٔ ۱۷۵دو گیسویت فتاده چون سیه مار
  3. شمارهٔ ۱۷۶نیامد دلبر و من مردم آخر
  4. شمارهٔ ۱۷۷سحرگه خوش بود رفتن سوی یار
  5. شمارهٔ ۱۷۸کمند زلف گرد چهره یار
  6. شمارهٔ ۱۷۹اگر آهی کشم از فرقت یار
  7. شمارهٔ ۱۸۰تو پنداری که تا گشتی ز من دور
  8. شمارهٔ ۱۸۱مریضی کز جدایی گشته بیمار
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

فایز درباره‌ی فایز

زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.