پرش به محتوای اصلی
فایز فایز

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۱۶۱

سر و زلف تو آشوب جهان شد

اسیر زلف تو پیر و جوان شد

هنوزم اول دنیاست فایز!

که بر پا فتنه آخر زمان شد

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۶۳سهی سرو این قد و بالا ندارد
  2. شمارهٔ ۱۶۴شب آمد تا شب وصل آردم یاد
  3. شمارهٔ ۱۶۵دلا گر زار گریم بر تو شاید
  4. شمارهٔ ۱۶۶مرا شب سیل آه از دل بر آید
  5. شمارهٔ ۱۶۷ز آب و آتش و از خاک و از باد
  6. شمارهٔ ۱۶۸بتا بیهوده منما گریه بسیار
  7. شمارهٔ ۱۶۹خروس از هرزه خوانی دست بردار!
  8. شمارهٔ ۱۷۰شدم پیر و ندیدم روی دلدار
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

فایز درباره‌ی فایز

زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.