پرش به محتوای اصلی
فایز فایز

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۱۵۷

سحر دل خود به خود فریاد می کرد

از این فریاد خاطر شاد می کرد

سراپا شمع سان می سوخت فایز

مگر عهد جوانی یاد می کرد

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۱۵۹فلک! از جور تو دل پر زخون بود
  2. شمارهٔ ۱۶۰دل من همچو هدهد در سبا شد
  3. شمارهٔ ۱۶۱سر و زلف تو آشوب جهان شد
  4. شمارهٔ ۱۶۲مرا ز آنروز قصه مشکل افتاد
  5. شمارهٔ ۱۶۳سهی سرو این قد و بالا ندارد
  6. شمارهٔ ۱۶۴شب آمد تا شب وصل آردم یاد
  7. شمارهٔ ۱۶۵دلا گر زار گریم بر تو شاید
  8. شمارهٔ ۱۶۶مرا شب سیل آه از دل بر آید
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

فایز درباره‌ی فایز

زایر محمدعلی دشتی متخلص به فایز و مشهور به فایز دشتی یا فایز دشتستانی (۱۲۱۳-۱۲۸۹ ه ش) دوبیتی‌سرای اهل شهرستان دشتی استان بوشهر است که دوبیتی‌هایش او را از نمایندگان شاخص شعر عامه و ادبیات فولکلوریک نموده است. شماره دوبیتی‌های فایز به درستی معلوم نیست، در برخی جزوه‌ها تعداد دوبیتی‌های این شاعر را به تفاوت بین ۱۳۴ ـ ۲۷۹...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.