فهرست اشعار
- رباعی شمارهٔ ۱۲۱ هان! راز دل خستهٔ ما فاش مکن
- رباعی شمارهٔ ۱۲۲ خورشید رخا، ز بنده تحویل مکن
- رباعی شمارهٔ ۱۲۳ ای نفس خسیس، رو تباهی می‌کن
- رباعی شمارهٔ ۱۲۴ آخر بدمد صبح امید از شب من
- رباعی شمارهٔ ۱۲۵ ای یاد تو آفت سکون دل من
- رباعی شمارهٔ ۱۲۶ ای دل، پس زنجیر تو دیوانه نشین
- رباعی شمارهٔ ۱۲۷ گر زانکه بود دل مجاهد با تو
- رباعی شمارهٔ ۱۲۸ ای مایهٔ اصل شادمانی غم تو
- رباعی شمارهٔ ۱۲۹ ای زندگی من و توانم همه تو
- رباعی شمارهٔ ۱۳۰ آن کیست که بی‌جرم و گنه زیست؟ بگو
- رباعی شمارهٔ ۱۳۱ در عشق تو بی‌تو چون توان زیست؟ بگو
- رباعی شمارهٔ ۱۳۲ دارم دلکی به تیغ هجران خسته
- رباعی شمارهٔ ۱۳۳ چندن که خم باده‌پرست است بده
- رباعی شمارهٔ ۱۳۴ دل در طلب دنیی دون هیچ منه
- رباعی شمارهٔ ۱۳۵ آنم که توام ز خاک برداشته‌ای
- رباعی شمارهٔ ۱۳۶ ای لطف تو دستگیر هر بی‌سر و پای
- رباعی شمارهٔ ۱۳۷ پیری بدر آمد ز خرابات فنای
- رباعی شمارهٔ ۱۳۸ عشقی نبود چو عشق لولی و گدای
- رباعی شمارهٔ ۱۳۹ عیشی نبود چو عیش لولی و گدای
- رباعی شمارهٔ ۱۴۰ نی بر سر کوی تو دلم یافته جای
- رباعی شمارهٔ ۱۴۱ ای کاش! به سوی وصل راهی بودی
- رباعی شمارهٔ ۱۴۲ با یار به بوستان شدم رهگذری
- رباعی شمارهٔ ۱۴۳ نی کرده شبی بر سر کویت گذری
- رباعی شمارهٔ ۱۴۴ بردی دلم، ای ماهرخ بازاری
- رباعی شمارهٔ ۱۴۵ چون در دلت آن بود که گیری یاری
- رباعی شمارهٔ ۱۴۶ ای منزل دوست، خوش هوایی داری
- رباعی شمارهٔ ۱۴۷ در عشق، اگر بسی ملامت ببری
- رباعی شمارهٔ ۱۴۸ از آتش غم چند روانم سوزی؟
- رباعی شمارهٔ ۱۴۹ هر لحظه ز چهره آتشی افروزی
- رباعی شمارهٔ ۱۵۰ هم دل به دلستانت رساند روزی
- رباعی شمارهٔ ۱۵۱ آیا خبرت شود عیانم روزی؟
- رباعی شمارهٔ ۱۵۲ ای کرده به من غم تو بیداد بسی
- رباعی شمارهٔ ۱۵۳ گر شهره شوی به شهر، شرالناسی
- رباعی شمارهٔ ۱۵۴ چون خاک زمین اگر عناکش باشی
- رباعی شمارهٔ ۱۵۵ ای کاش! بدانمی که من کیستمی؟
- رباعی شمارهٔ ۱۵۶ گر مونس و همدمی دمی یافتمی
- رباعی شمارهٔ ۱۵۷ گر من به صلاح خویش کوشان بدمی
- رباعی شمارهٔ ۱۵۸ حال من خستهٔ گدا می‌دانی
- رباعی شمارهٔ ۱۵۹ در عشق ببر از همه، گر بتوانی
- رباعی شمارهٔ ۱۶۰ گفتم که: اگر چه آفت جان منی
- رباعی شمارهٔ ۱۶۱ ای کرده غمت با دل من روی به روی
- رباعی شمارهٔ ۱۶۲ تو واقف اسرار من آنگاه شوی
- رباعی شمارهٔ ۱۶۳ هر بوی که از مشک و قرنفل شنوی
- رباعی شمارهٔ ۱۶۴ ای لطف تو دستگیر هر رسوایی
متن اشعار به نقل از گنجور.