پرش به محتوای اصلی
عراقی عراقی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۴۸

از آتش غم چند روانم سوزی؟

وز ناوک غمزه چند جانم دوزی؟

گویی که: مخور غم، چه کنم گر نخورم؟

چون نیست مرا ز تو بجز غم روزی

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۵۰هم دل به دلستانت رساند روزی
  2. رباعی شمارهٔ ۱۵۱آیا خبرت شود عیانم روزی؟
  3. رباعی شمارهٔ ۱۵۲ای کرده به من غم تو بیداد بسی
  4. رباعی شمارهٔ ۱۵۳گر شهره شوی به شهر، شرالناسی
  5. رباعی شمارهٔ ۱۵۴چون خاک زمین اگر عناکش باشی
  6. رباعی شمارهٔ ۱۵۵ای کاش! بدانمی که من کیستمی؟
  7. رباعی شمارهٔ ۱۵۶گر مونس و همدمی دمی یافتمی
  8. رباعی شمارهٔ ۱۵۷گر من به صلاح خویش کوشان بدمی
همه‌ی رباعیات ←

عراقی درباره‌ی عراقی

شیخ فخرالّدین ابراهیم بن بزرگمهر متخلص به عراقی، عارف نامی و شاعر بلندآوازهٔ ایرانی، در اوایل قرن هفتم هجری در دهی در اطراف همدان به دنیا آمد. پس از تحصیل علوم و فنون و کسب دانش، برای ادامه تحصیل به همدان رفت. سپس با جمعی از دراویش رهسپار هندوستان شد و به خدمت شیخ بهاءالدین زکریا درآمد و بعد از مدتی با دختر او ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.