پرش به محتوای اصلی
عراقی عراقی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۲۷

گر زانکه بود دل مجاهد با تو

همرنگ شود فاسق و زاهد با تو

تو از سر شهوتی که داری، برخیز

تا بنشیند هزار شاهد با تو

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۲۹ای زندگی من و توانم همه تو
  2. رباعی شمارهٔ ۱۳۰آن کیست که بی‌جرم و گنه زیست؟ بگو
  3. رباعی شمارهٔ ۱۳۱در عشق تو بی‌تو چون توان زیست؟ بگو
  4. رباعی شمارهٔ ۱۳۲دارم دلکی به تیغ هجران خسته
  5. رباعی شمارهٔ ۱۳۳چندن که خم باده‌پرست است بده
  6. رباعی شمارهٔ ۱۳۴دل در طلب دنیی دون هیچ منه
  7. رباعی شمارهٔ ۱۳۵آنم که توام ز خاک برداشته‌ای
  8. رباعی شمارهٔ ۱۳۶ای لطف تو دستگیر هر بی‌سر و پای
همه‌ی رباعیات ←

عراقی درباره‌ی عراقی

شیخ فخرالّدین ابراهیم بن بزرگمهر متخلص به عراقی، عارف نامی و شاعر بلندآوازهٔ ایرانی، در اوایل قرن هفتم هجری در دهی در اطراف همدان به دنیا آمد. پس از تحصیل علوم و فنون و کسب دانش، برای ادامه تحصیل به همدان رفت. سپس با جمعی از دراویش رهسپار هندوستان شد و به خدمت شیخ بهاءالدین زکریا درآمد و بعد از مدتی با دختر او ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.