پرش به محتوای اصلی
عراقی عراقی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۲۹

ای زندگی من و توانم همه تو

جانی و دلی، ای دل و جانم همه تو

تو هستی من شدی، از آنی همه من

من نیست شدم در تو، از آنم همه تو

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۳۱در عشق تو بی‌تو چون توان زیست؟ بگو
  2. رباعی شمارهٔ ۱۳۲دارم دلکی به تیغ هجران خسته
  3. رباعی شمارهٔ ۱۳۳چندن که خم باده‌پرست است بده
  4. رباعی شمارهٔ ۱۳۴دل در طلب دنیی دون هیچ منه
  5. رباعی شمارهٔ ۱۳۵آنم که توام ز خاک برداشته‌ای
  6. رباعی شمارهٔ ۱۳۶ای لطف تو دستگیر هر بی‌سر و پای
  7. رباعی شمارهٔ ۱۳۷پیری بدر آمد ز خرابات فنای
  8. رباعی شمارهٔ ۱۳۸عشقی نبود چو عشق لولی و گدای
همه‌ی رباعیات ←

عراقی درباره‌ی عراقی

شیخ فخرالّدین ابراهیم بن بزرگمهر متخلص به عراقی، عارف نامی و شاعر بلندآوازهٔ ایرانی، در اوایل قرن هفتم هجری در دهی در اطراف همدان به دنیا آمد. پس از تحصیل علوم و فنون و کسب دانش، برای ادامه تحصیل به همدان رفت. سپس با جمعی از دراویش رهسپار هندوستان شد و به خدمت شیخ بهاءالدین زکریا درآمد و بعد از مدتی با دختر او ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.