فهرست اشعار
- شمارهٔ ۳۰۱ گفتند که از برگ گلش خار دمید
- شمارهٔ ۳۰۲ در ابر فنا ماه چگل پنهان شد
- شمارهٔ ۳۰۳ هر فتنه که بر سرم کنون می‌آید
- شمارهٔ ۳۰۴ گفت آنکه مرا دید ز طاعات بعید
- شمارهٔ ۳۰۵ ملهم چو نعیم این جهان فانی دید
- شمارهٔ ۳۰۶ هر کس که نصیحت بر او خوار بود
- شمارهٔ ۳۰۷ هر کو در جود و مکرمت بسته بود
- شمارهٔ ۳۰۸ شادانکه دلش بغور کاری بیناد
- شمارهٔ ۳۰۹ دانی بچه ماند ای بت حور نژاد
- شمارهٔ ۳۱۰ گفتم بتو هیچ آگهی میاید
- شمارهٔ ۳۱۱ زلفت که دلم بسته بموئی دارد
- شمارهٔ ۳۱۲ گفتم بدل ار چه وقت گفتار نبود
- شمارهٔ ۳۱۳ گل از پی خرده ئی که از خرقه نمود
- شمارهٔ ۳۱۴ رفتند و رویم و هر که آید برود
- شمارهٔ ۳۱۵ نیک و بد این جهان فانی گذرد
- شمارهٔ ۳۱۶ زان پیش که این گنبد دوار نبود
- شمارهٔ ۳۱۷ شادانکه غم زمانه بر دل ننهاد
- شمارهٔ ۳۱۸ آن دم که خم عشق بجوش آمده بود
- شمارهٔ ۳۱۹ هر کو بخرد نیک ز بد بشناسند
- شمارهٔ ۳۲۰ زیور همه بر سرو سمنبر زیبد
- شمارهٔ ۳۲۱ شب نیست که اشک من بقلزم نرسد
- شمارهٔ ۳۲۲ یا رب چو رهی در تو و خود مینگرد
- شمارهٔ ۳۲۳ روزی که ز تن قطع کند جان پیوند
- شمارهٔ ۳۲۴ هر نقش که از پرده فلک بنماید
- شمارهٔ ۳۲۵ هر دل که هوای آشنائی دارد
- شمارهٔ ۳۲۶ در خانه اگر متاع دنیا باشد
- شمارهٔ ۳۲۷ روی چو مهت رشک پری میگردد
- شمارهٔ ۳۲۸ زلف تو که بازی مجازی نکند
- شمارهٔ ۳۲۹ دل باز هوای آشنائی دارد
- شمارهٔ ۳۳۰ گویند هنر مایه اقبال بود
- شمارهٔ ۳۳۱ یاری بگزین کز تو جدائی نکند
- شمارهٔ ۳۳۲ صد ره دلم ار مهر از و برگیرد
- شمارهٔ ۳۳۳ فریاد مرا ز خامه قیر اندود
- شمارهٔ ۳۳۴ در عالم توحید کسی راه برد
- شمارهٔ ۳۳۵ نو مذهبگان که بی یقینی چندند
- شمارهٔ ۳۳۶ هر چند که دخت رز طرب افزاید
- شمارهٔ ۳۳۷ هر شاه و گدا که رخ نماید برود
- شمارهٔ ۳۳۸ ز آوردن خلق سوی صحرای وجود
- شمارهٔ ۳۳۹ رویت که ازو ماه خجل سار شود
- شمارهٔ ۳۴۰ هر کو ز طریقه ددی دور بود
- شمارهٔ ۳۴۱ گر جان من اندر سر او خواهد شد
- شمارهٔ ۳۴۲ هر تن که خدای را بجانی ارزد
- شمارهٔ ۳۴۳ هرچ آن هنر جمله بزرگان باشد
- شمارهٔ ۳۴۴ شبها دل من بسا که عیاری کرد
- شمارهٔ ۳۴۵ هر چند که عمرم نه بسامان گذرد
- شمارهٔ ۳۴۶ هم سهم سعادت بهدف باز رسید
- شمارهٔ ۳۴۷ هر چیز کزو هستی تو پیدا شد
- شمارهٔ ۳۴۸ غریب اگر چه وزیر شه جهان باشد
- شمارهٔ ۳۴۹ خواهی که خدا کار نکو با تو کند
- شمارهٔ ۳۵۰ ای از گل تر روی تو آراسته تر
- شمارهٔ ۳۵۱ ای گردنم از ساعد تو طوق پذیر
- شمارهٔ ۳۵۲ آمد سخنم بلطف چون جانش دار
- شمارهٔ ۳۵۳ از بس که رسید از رخ و از غمزه یار
- شمارهٔ ۳۵۴ از حق بود انچ هست بر مومن و گبر
- شمارهٔ ۳۵۵ ایدل غم نا آمده زنهار مخور
- شمارهٔ ۳۵۶ ای دل اگرت مال شد از دست بدر
- شمارهٔ ۳۵۷ ای از فلکت سهم سعادت شده تیر
- شمارهٔ ۳۵۸ از خنده رعد و گریه ابر بهار
- شمارهٔ ۳۵۹ ایساقی شکر لب طوطی گفتار
- شمارهٔ ۳۶۰ انکس که لبت کرد بشنگرف نگار
متن اشعار به نقل از گنجور.