پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۳۲۷

روی چو مهت رشک پری میگردد

زلف سیهت بدلبری میگردد

برگرد رخت جلوه کند طره تو

در دور قمر بسروری میگردد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۲۹دل باز هوای آشنائی دارد
  2. شمارهٔ ۳۳۰گویند هنر مایه اقبال بود
  3. شمارهٔ ۳۳۱یاری بگزین کز تو جدائی نکند
  4. شمارهٔ ۳۳۲صد ره دلم ار مهر از و برگیرد
  5. شمارهٔ ۳۳۳فریاد مرا ز خامه قیر اندود
  6. شمارهٔ ۳۳۴در عالم توحید کسی راه برد
  7. شمارهٔ ۳۳۵نو مذهبگان که بی یقینی چندند
  8. شمارهٔ ۳۳۶هر چند که دخت رز طرب افزاید
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.