فهرست اشعار
- شمارهٔ ۳۶۱ بنگر بفروغ شمع وانطلعت و چهر
- شمارهٔ ۳۶۲ من برکشم این پیرهن زهد ز سر
- شمارهٔ ۳۶۳ چون چشم گشاد نرگس از خواب خمار
- شمارهٔ ۳۶۴ هنگام سپیده دم گل سیب نگر
- شمارهٔ ۳۶۵ چون یافت تن از خلعت شه زینت و فر
- شمارهٔ ۳۶۶ هنگام بهارست بتا باده بیار
- شمارهٔ ۳۶۷ جز لعل لبت که در سخن سفت گهر
- شمارهٔ ۳۶۸ هر چند که پیریم و ضعیفیم و نزار
- شمارهٔ ۳۶۹ تدبیر تو چون باز ندارد تقدیر
- شمارهٔ ۳۷۰ اینهم بشنو ای پسر نیک اختر
- شمارهٔ ۳۷۱ ما تشنه لبانیم می ناب بیار
- شمارهٔ ۳۷۲ در هجر تو از آه من و خون جگر
- شمارهٔ ۳۷۳ گلدسته برخسار تو چون کرد نظر
- شمارهٔ ۳۷۴ داود نبی چو برگشادی اسرار
- شمارهٔ ۳۷۵ روزی بخوشی اگر توان برد بسر
- شمارهٔ ۳۷۶ دلرا سر شعر و شاعری نیست دگر
- شمارهٔ ۳۷۷ گفتتد مرا که بر ابوبکر و عمر
- شمارهٔ ۳۷۸ سردار جهان امیر حاجی دلیر
- شمارهٔ ۳۷۹ فرزند اعز محمد ای کان هنر
- شمارهٔ ۳۸۰ فرزند اعز محمد ای جان پدر
- شمارهٔ ۳۸۱ هر کو ز فریب اهرمن باشد دور
- شمارهٔ ۳۸۲ هم بیخوشی خمر توان برد بسر
- شمارهٔ ۳۸۳ از دل غم روزگار بر دارد زر
- شمارهٔ ۳۸۴ ای زلف و رخت هر دو بهم چون شب و روز
- شمارهٔ ۳۸۵ آن بت که نکرده ام غمش فاش هنوز
- شمارهٔ ۳۸۶ در عشق من و تو هر دو ایمایه ناز
- شمارهٔ ۳۸۷ تا کرد در جود کف راد تو باز
- شمارهٔ ۳۸۸ گفتیم بدانماه کلهدوز امروز
- شمارهٔ ۳۸۹ در جستن دوستی که باشد دمساز
- شمارهٔ ۳۹۰ پروانه صفت در آتشم زاندم باز
- شمارهٔ ۳۹۱ رفتند و ز رفتگان یکی نامد باز
- شمارهٔ ۳۹۲ دادم بتو دل بوی تو نشنیده هنوز
- شمارهٔ ۳۹۳ یا رب تو جمال آن مه مهر انگیز
- شمارهٔ ۳۹۴ با خوش پسری بحسن چونشمع طراز
- شمارهٔ ۳۹۵ ای یاد تو مونس روان همه کس
- شمارهٔ ۳۹۶ بگرفتمش آن زلف پر از تاب به ترس
- شمارهٔ ۳۹۷ لعل تو که آفرینش گوید همه کس
- شمارهٔ ۳۹۸ دارم هوس وصل تو چندانکه مپرس
- شمارهٔ ۳۹۹ خواهی که شوی ای بصفت خیر الناس
- شمارهٔ ۴۰۰ ما با رخ و زلفین تو بی ترس و هراس
- شمارهٔ ۴۰۱ ناکس نشود بدون نوازی تو کس
- شمارهٔ ۴۰۲ ای مونس غم قصه غمخواران پرس
- شمارهٔ ۴۰۳ ای پیک چو نامه ام نهی در دستش
- شمارهٔ ۴۰۴ خصم تو که بر سنان باد سرش
- شمارهٔ ۴۰۵ ای پسته شیرینت شکر خائی خوش
- شمارهٔ ۴۰۶ ای همچو شکر پسته شیرین تو خوش
- شمارهٔ ۴۰۷ هان ابن یمین ز کار آگه میباش
- شمارهٔ ۴۰۸ خواهی که ترا هیچ بدی ناید پیش
- شمارهٔ ۴۰۹ ایدل اگرت هست سر دلبر خویش
- شمارهٔ ۴۱۰ آن بت که رخی بود ز مه خوبترش
- شمارهٔ ۴۱۱ زهریست فراقت که دلم میچشدش
- شمارهٔ ۴۱۲ ای زلف دلاویز تو بر روی تو خوش
- شمارهٔ ۴۱۳ پیوسته از آن مصحف قرآن در پیش
- شمارهٔ ۴۱۴ دهقان بچه ئی داد می نابم دوش
- شمارهٔ ۴۱۵ آن بت که دلم شیفته شد بر چشمش
- شمارهٔ ۴۱۶ تا از گل سیراب تو بر رست حشیش
- شمارهٔ ۴۱۷ بیا ای ساقی مهوش بیار آن آب چون آتش
- شمارهٔ ۴۱۸ استاد حسین ای بصفا همچو سروش
- شمارهٔ ۴۱۹ گر خوش گذرانی گذرد عمر تو خوش
- شمارهٔ ۴۲۰ آنکس که مهیا بودش وجه معاش
متن اشعار به نقل از گنجور.