پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۴۰۹

ایدل اگرت هست سر دلبر خویش

موئی ز سر نگار سیمینبر خویش

با مشک سیه گلیم نسبت نکنی

کامد بخطا از شکم مادر خویش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۱۱زهریست فراقت که دلم میچشدش
  2. شمارهٔ ۴۱۲ای زلف دلاویز تو بر روی تو خوش
  3. شمارهٔ ۴۱۳پیوسته از آن مصحف قرآن در پیش
  4. شمارهٔ ۴۱۴دهقان بچه ئی داد می نابم دوش
  5. شمارهٔ ۴۱۵آن بت که دلم شیفته شد بر چشمش
  6. شمارهٔ ۴۱۶تا از گل سیراب تو بر رست حشیش
  7. شمارهٔ ۴۱۷بیا ای ساقی مهوش بیار آن آب چون آتش
  8. شمارهٔ ۴۱۸استاد حسین ای بصفا همچو سروش
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.