پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۴۱۷

بیا ای ساقی مهوش بیار آن آب چون آتش

بگو ایمطرب خوشگو نواهای خوش دلکش

ببزم سرور گیتی علاء ملک و دین هندو

که ترک آسمان بندد بخدمت بردرش ترکش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۱۹گر خوش گذرانی گذرد عمر تو خوش
  2. شمارهٔ ۴۲۰آنکس که مهیا بودش وجه معاش
  3. شمارهٔ ۴۲۱روزیکه بود صحت و اسباب معاش
  4. شمارهٔ ۴۲۲اینخطه اگر چه هست با نزهت و روض
  5. شمارهٔ ۴۲۳ایروی دلارای تو رخشنده چو شمع
  6. شمارهٔ ۴۲۴آنخواجه که دارد کف دربار چو میغ
  7. شمارهٔ ۴۲۵چون آتش و آب گر نشستی در میغ
  8. شمارهٔ ۴۲۶از کوی تو دلفکار رفتیم دریغ
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.