پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۴۲۰

آنکس که مهیا بودش وجه معاش

وز دور فلک نباشدش هیچ خراش

دانم بکمالش نرسد نقصانی

بر خاطر اگر بگذرد اندیشه ماش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۲۲اینخطه اگر چه هست با نزهت و روض
  2. شمارهٔ ۴۲۳ایروی دلارای تو رخشنده چو شمع
  3. شمارهٔ ۴۲۴آنخواجه که دارد کف دربار چو میغ
  4. شمارهٔ ۴۲۵چون آتش و آب گر نشستی در میغ
  5. شمارهٔ ۴۲۶از کوی تو دلفکار رفتیم دریغ
  6. شمارهٔ ۴۲۷ای حکم ترا مطیع از قاف بقاف
  7. شمارهٔ ۴۲۸بگذر به چمن موسم گل جام به کف
  8. شمارهٔ ۴۲۹روی تو فروغ آفتابست بلطف
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.