پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۴۱۴

دهقان بچه ئی داد می نابم دوش

گفتم که حرام باشد این گفت خموش

من از رز خویش چیده ام انگورش

تشویش مکن می حلالست بنوش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۱۶تا از گل سیراب تو بر رست حشیش
  2. شمارهٔ ۴۱۷بیا ای ساقی مهوش بیار آن آب چون آتش
  3. شمارهٔ ۴۱۸استاد حسین ای بصفا همچو سروش
  4. شمارهٔ ۴۱۹گر خوش گذرانی گذرد عمر تو خوش
  5. شمارهٔ ۴۲۰آنکس که مهیا بودش وجه معاش
  6. شمارهٔ ۴۲۱روزیکه بود صحت و اسباب معاش
  7. شمارهٔ ۴۲۲اینخطه اگر چه هست با نزهت و روض
  8. شمارهٔ ۴۲۳ایروی دلارای تو رخشنده چو شمع
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.