پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۴۰۰

ما با رخ و زلفین تو بی ترس و هراس

یک بار دگر عشق نهادیم اساس

با آنک رخ تو هست در سایه زلف

ماننده آفتاب در عقده رأس

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۰۲ای مونس غم قصه غمخواران پرس
  2. شمارهٔ ۴۰۳ای پیک چو نامه ام نهی در دستش
  3. شمارهٔ ۴۰۴خصم تو که بر سنان باد سرش
  4. شمارهٔ ۴۰۵ای پسته شیرینت شکر خائی خوش
  5. شمارهٔ ۴۰۶ای همچو شکر پسته شیرین تو خوش
  6. شمارهٔ ۴۰۷هان ابن یمین ز کار آگه میباش
  7. شمارهٔ ۴۰۸خواهی که ترا هیچ بدی ناید پیش
  8. شمارهٔ ۴۰۹ایدل اگرت هست سر دلبر خویش
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.