پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۴۰۷

هان ابن یمین ز کار آگه میباش

چون عقل ز کژ ر وی منزه میباش

چون سوسن و نرگس ار همه چشم و زبان

گشتی دو سه روزا بکم و ابکه میباش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۰۹ایدل اگرت هست سر دلبر خویش
  2. شمارهٔ ۴۱۰آن بت که رخی بود ز مه خوبترش
  3. شمارهٔ ۴۱۱زهریست فراقت که دلم میچشدش
  4. شمارهٔ ۴۱۲ای زلف دلاویز تو بر روی تو خوش
  5. شمارهٔ ۴۱۳پیوسته از آن مصحف قرآن در پیش
  6. شمارهٔ ۴۱۴دهقان بچه ئی داد می نابم دوش
  7. شمارهٔ ۴۱۵آن بت که دلم شیفته شد بر چشمش
  8. شمارهٔ ۴۱۶تا از گل سیراب تو بر رست حشیش
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.