پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۳۹۷

لعل تو که آفرینش گوید همه کس

درج گهر ثمینش گوید همه کس

تا مردم چشم من دهان تو بدید

دریا دل قطره پینش گوید همه کس

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۹۹خواهی که شوی ای بصفت خیر الناس
  2. شمارهٔ ۴۰۰ما با رخ و زلفین تو بی ترس و هراس
  3. شمارهٔ ۴۰۱ناکس نشود بدون نوازی تو کس
  4. شمارهٔ ۴۰۲ای مونس غم قصه غمخواران پرس
  5. شمارهٔ ۴۰۳ای پیک چو نامه ام نهی در دستش
  6. شمارهٔ ۴۰۴خصم تو که بر سنان باد سرش
  7. شمارهٔ ۴۰۵ای پسته شیرینت شکر خائی خوش
  8. شمارهٔ ۴۰۶ای همچو شکر پسته شیرین تو خوش
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.