پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۳۷۷

گفتتد مرا که بر ابوبکر و عمر

مدحت گوی رستی بقیامت ز سقر

من بعد بدین عشوه که دادند مرا

جز مدحت ایشان نبود کار دگر

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۷۹فرزند اعز محمد ای کان هنر
  2. شمارهٔ ۳۸۰فرزند اعز محمد ای جان پدر
  3. شمارهٔ ۳۸۱هر کو ز فریب اهرمن باشد دور
  4. شمارهٔ ۳۸۲هم بیخوشی خمر توان برد بسر
  5. شمارهٔ ۳۸۳از دل غم روزگار بر دارد زر
  6. شمارهٔ ۳۸۴ای زلف و رخت هر دو بهم چون شب و روز
  7. شمارهٔ ۳۸۵آن بت که نکرده ام غمش فاش هنوز
  8. شمارهٔ ۳۸۶در عشق من و تو هر دو ایمایه ناز
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.