پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۳۰۴

گفت آنکه مرا دید ز طاعات بعید

کاندیشه نمیکنی تو از وعد و وعید

گفتم که ز بهر من در استغفارند

آنها که شدند حامل عرش مجید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۰۶هر کس که نصیحت بر او خوار بود
  2. شمارهٔ ۳۰۷هر کو در جود و مکرمت بسته بود
  3. شمارهٔ ۳۰۸شادانکه دلش بغور کاری بیناد
  4. شمارهٔ ۳۰۹دانی بچه ماند ای بت حور نژاد
  5. شمارهٔ ۳۱۰گفتم بتو هیچ آگهی میاید
  6. شمارهٔ ۳۱۱زلفت که دلم بسته بموئی دارد
  7. شمارهٔ ۳۱۲گفتم بدل ار چه وقت گفتار نبود
  8. شمارهٔ ۳۱۳گل از پی خرده ئی که از خرقه نمود
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.