پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۳۱۲

گفتم بدل ار چه وقت گفتار نبود

در پاش فکندی سرو او یار نبود

دل گفت که گر جان رود اندر سر او

غم نیست هر آنچه رفته انگار نبود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۱۴رفتند و رویم و هر که آید برود
  2. شمارهٔ ۳۱۵نیک و بد این جهان فانی گذرد
  3. شمارهٔ ۳۱۶زان پیش که این گنبد دوار نبود
  4. شمارهٔ ۳۱۷شادانکه غم زمانه بر دل ننهاد
  5. شمارهٔ ۳۱۸آن دم که خم عشق بجوش آمده بود
  6. شمارهٔ ۳۱۹هر کو بخرد نیک ز بد بشناسند
  7. شمارهٔ ۳۲۰زیور همه بر سرو سمنبر زیبد
  8. شمارهٔ ۳۲۱شب نیست که اشک من بقلزم نرسد
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.