پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۳۱۴

رفتند و رویم و هر که آید برود

هر چیز که شاید و نشاید برود

دانم چو نباید آنچ با تو نبود

آنهم که ببایدت نپاید برود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۱۶زان پیش که این گنبد دوار نبود
  2. شمارهٔ ۳۱۷شادانکه غم زمانه بر دل ننهاد
  3. شمارهٔ ۳۱۸آن دم که خم عشق بجوش آمده بود
  4. شمارهٔ ۳۱۹هر کو بخرد نیک ز بد بشناسند
  5. شمارهٔ ۳۲۰زیور همه بر سرو سمنبر زیبد
  6. شمارهٔ ۳۲۱شب نیست که اشک من بقلزم نرسد
  7. شمارهٔ ۳۲۲یا رب چو رهی در تو و خود مینگرد
  8. شمارهٔ ۳۲۳روزی که ز تن قطع کند جان پیوند
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.