پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۳۲۳

روزی که ز تن قطع کند جان پیوند

یا رب مکن این زبان جاری در بند

تا شکر کرم گویمت آندم که بری

از بستر خاکم سوی این کاخ بلند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۲۵هر دل که هوای آشنائی دارد
  2. شمارهٔ ۳۲۶در خانه اگر متاع دنیا باشد
  3. شمارهٔ ۳۲۷روی چو مهت رشک پری میگردد
  4. شمارهٔ ۳۲۸زلف تو که بازی مجازی نکند
  5. شمارهٔ ۳۲۹دل باز هوای آشنائی دارد
  6. شمارهٔ ۳۳۰گویند هنر مایه اقبال بود
  7. شمارهٔ ۳۳۱یاری بگزین کز تو جدائی نکند
  8. شمارهٔ ۳۳۲صد ره دلم ار مهر از و برگیرد
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.