پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۳۵۸

از خنده رعد و گریه ابر بهار

وقتست جهانرا که شود چون رخ یار

سردی مکن ایباد بهاری بگذار

تا لاله و کل بشکفد از خاره و خار

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۶۰انکس که لبت کرد بشنگرف نگار
  2. شمارهٔ ۳۶۱بنگر بفروغ شمع وانطلعت و چهر
  3. شمارهٔ ۳۶۲من برکشم این پیرهن زهد ز سر
  4. شمارهٔ ۳۶۳چون چشم گشاد نرگس از خواب خمار
  5. شمارهٔ ۳۶۴هنگام سپیده دم گل سیب نگر
  6. شمارهٔ ۳۶۵چون یافت تن از خلعت شه زینت و فر
  7. شمارهٔ ۳۶۶هنگام بهارست بتا باده بیار
  8. شمارهٔ ۳۶۷جز لعل لبت که در سخن سفت گهر
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.