پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۳۶۰

انکس که لبت کرد بشنگرف نگار

بر سطح مهت خطی نوشت از زنگار

بهر دهن چو نقطه موهومت

گشتیم بسی بگرد سر چون پرگار

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۶۲من برکشم این پیرهن زهد ز سر
  2. شمارهٔ ۳۶۳چون چشم گشاد نرگس از خواب خمار
  3. شمارهٔ ۳۶۴هنگام سپیده دم گل سیب نگر
  4. شمارهٔ ۳۶۵چون یافت تن از خلعت شه زینت و فر
  5. شمارهٔ ۳۶۶هنگام بهارست بتا باده بیار
  6. شمارهٔ ۳۶۷جز لعل لبت که در سخن سفت گهر
  7. شمارهٔ ۳۶۸هر چند که پیریم و ضعیفیم و نزار
  8. شمارهٔ ۳۶۹تدبیر تو چون باز ندارد تقدیر
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.