پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۳۴۷

هر چیز کزو هستی تو پیدا شد

هم اوست که گه خامش و گه گویا شد

چون آب که شد ابر و ز دریا برخاست

شد قطره و قطره باز با دریا شد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۴۹خواهی که خدا کار نکو با تو کند
  2. شمارهٔ ۳۵۰ای از گل تر روی تو آراسته تر
  3. شمارهٔ ۳۵۱ای گردنم از ساعد تو طوق پذیر
  4. شمارهٔ ۳۵۲آمد سخنم بلطف چون جانش دار
  5. شمارهٔ ۳۵۳از بس که رسید از رخ و از غمزه یار
  6. شمارهٔ ۳۵۴از حق بود انچ هست بر مومن و گبر
  7. شمارهٔ ۳۵۵ایدل غم نا آمده زنهار مخور
  8. شمارهٔ ۳۵۶ای دل اگرت مال شد از دست بدر
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.