پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۳۵۲

آمد سخنم بلطف چون جانش دار

ور خود همه کفرست چو ایمانش دار

در خلوت خاص خود بپرورده امش

زنهار که از عوام پنهانش دار

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۵۴از حق بود انچ هست بر مومن و گبر
  2. شمارهٔ ۳۵۵ایدل غم نا آمده زنهار مخور
  3. شمارهٔ ۳۵۶ای دل اگرت مال شد از دست بدر
  4. شمارهٔ ۳۵۷ای از فلکت سهم سعادت شده تیر
  5. شمارهٔ ۳۵۸از خنده رعد و گریه ابر بهار
  6. شمارهٔ ۳۵۹ایساقی شکر لب طوطی گفتار
  7. شمارهٔ ۳۶۰انکس که لبت کرد بشنگرف نگار
  8. شمارهٔ ۳۶۱بنگر بفروغ شمع وانطلعت و چهر
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.