پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۳۴۴

شبها دل من بسا که عیاری کرد

در کوی هوس رندی و شطاری کرد

اکنون که بروز روشن افتاد هنوز

بس می نکند زانچ شب تاری کرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۴۶هم سهم سعادت بهدف باز رسید
  2. شمارهٔ ۳۴۷هر چیز کزو هستی تو پیدا شد
  3. شمارهٔ ۳۴۸غریب اگر چه وزیر شه جهان باشد
  4. شمارهٔ ۳۴۹خواهی که خدا کار نکو با تو کند
  5. شمارهٔ ۳۵۰ای از گل تر روی تو آراسته تر
  6. شمارهٔ ۳۵۱ای گردنم از ساعد تو طوق پذیر
  7. شمارهٔ ۳۵۲آمد سخنم بلطف چون جانش دار
  8. شمارهٔ ۳۵۳از بس که رسید از رخ و از غمزه یار
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.