غزلیات

فهرست اشعار

1. غزل شمارهٔ ۱۲۶۱ پر هما چه‌ کند بخت اگر دگرگون شد
2. غزل شمارهٔ ۱۲۶۲ حیرت‌کفیل پر زدن‌گفتگو نشد
3. غزل شمارهٔ ۱۲۶۳ آهی به هوا چتر زد و چرخ برین‌ شد
4. غزل شمارهٔ ۱۲۶۴ شب حسرت دیدار توام دام ‌کمین شد
5. غزل شمارهٔ ۱۲۶۵ زین ساز بم و زیر توقع چه خروشد
6. غزل شمارهٔ ۱۲۶۶ کسی ‌که نیک و بد هوشیار و مست بپوشد
7. غزل شمارهٔ ۱۲۶۷ رضاعت از برم چندانکه گردم پیر می‌جوشد
8. غزل شمارهٔ ۱۲۶۸ نه تنها از قدح مستی و از گل رنگ می‌جوشد
9. غزل شمارهٔ ۱۲۶۹ حال دل از دوری دلبر نمی‌دانم چه شد
10. غزل شمارهٔ ۱۲۷۰ حاصلم زین مزرعِ بی‌بر نمی‌دانم چه شد
11. غزل شمارهٔ ۱۲۷۱ ز وهم متهم ظرف کم نخواهی شد
12. غزل شمارهٔ ۱۲۷۲ باغ نیرنگ جنونم نیست آسان بشکفد
13. غزل شمارهٔ ۱۲۷۳ وحشتم گر یک تپش در دشت امکان بشکفد
14. غزل شمارهٔ ۱۲۷۴ به یاد آستانت هرکه سر بر خاک می‌مالد
15. غزل شمارهٔ ۱۲۷۵ سپند بزم تو تا بیقرار گردد و نالد
16. غزل شمارهٔ ۱۲۷۶ اگر سور است وگر ماتم دل‌مایوس می‌نالد
17. غزل شمارهٔ ۱۲۷۷ دل باز به جوش یارب آمد
18. غزل شمارهٔ ۱۲۷۸ ز هستی قطع‌کن‌ گر میل راحت در نمود آمد
19. غزل شمارهٔ ۱۲۷۹ نتوان به تلاش از غم اسباب برآمد
20. غزل شمارهٔ ۱۲۸۰ عالم همه زین میکده بیهوش برآمد
21. غزل شمارهٔ ۱۲۸۱ تمام شوقیم لیک غافل که دل به راهِ که می‌خرامد
22. غزل شمارهٔ ۱۲۸۲ ز ابرام طلب نومیدی‌ام آخر به چنگ آمد
23. غزل شمارهٔ ۱۲۸۳ شبم آهی ز دل در حسرت قاتل برون آمد
24. غزل شمارهٔ ۱۲۸۴ فالی از داغ زدم دل چمن‌آیین آمد
25. غزل شمارهٔ ۱۲۸۵ گل به سر، جام به کف‌، آن چمن‌ آیین آمد
26. غزل شمارهٔ ۱۲۸۶ ز تخمت چه نشو و نما می‌دمد
27. غزل شمارهٔ ۱۲۸۷ پر مفلسم به من چه نوا می‌توان رساند
28. غزل شمارهٔ ۱۲۸۸ به هرجا باغبان در یاد مستان تاک بنشاند
29. غزل شمارهٔ ۱۲۸۹ اگر درد طلب این گردم از رفتار جوشاند
30. غزل شمارهٔ ۱۲۹۰ دل به قید جسم از علم یقین بیگانه ماند
31. غزل شمارهٔ ۱۲۹۱ طالعم زلف یار را ماند
32. غزل شمارهٔ ۱۲۹۲ موج‌گل بی‌تو خار را ماند
33. غزل شمارهٔ ۱۲۹۳ دلدار رفت و دیده به حیرت دچار ماند
34. غزل شمارهٔ ۱۲۹۴ رفتیم و داغ ما به دل روزگار ماند
35. غزل شمارهٔ ۱۲۹۵ از دلم‌بگذشت و خون‌در چشم حیرت‌ساز ماند
36. غزل شمارهٔ ۱۲۹۶ در گلستانی‌ که چشمم محو آن طناز ماند
37. غزل شمارهٔ ۱۲۹۷ شوق تا محمل به دوش طبع وحشت‌ساز ماند
38. غزل شمارهٔ ۱۲۹۸ از هجوم کلفت دل ناله بی‌آهنگ ماند
39. غزل شمارهٔ ۱۲۹۹ رشته بگسیخت نفس زیر و بم ساز نماند
40. غزل شمارهٔ ۱۳۰۰ گر آیینه‌ات در مقابل نماند
41. غزل شمارهٔ ۱۳۰۱ دل بال یاس زد نفس مغتنم نماند
42. غزل شمارهٔ ۱۳۰۲ کم نیست صحبت دل‌گر مرد، زن نماند
43. غزل شمارهٔ ۱۳۰۳ دلدار گذشت و نگه بازپسین ماند
44. غزل شمارهٔ ۱۳۰۴ بسکه بیمارتو بر بستر غم یکرو ماند
45. غزل شمارهٔ ۱۳۰۵ بهار عمر به صبح دمیده می‌ماند
46. غزل شمارهٔ ۱۳۰۶ ز بعد ما نه غزل نی قصیده می‌ماند
47. غزل شمارهٔ ۱۳۰۷ نه غنچه سر به گریبان‌ کشیده می‌ماند
48. غزل شمارهٔ ۱۳۰۸ زان نشئه‌ که قلقل به لب شیشه دواند
49. غزل شمارهٔ ۱۳۰۹ گر نالهٔ من پرتو اندیشه دواند
50. غزل شمارهٔ ۱۳۱۰ پی تحقیق کسانی که گرو تاخته‌اند
51. غزل شمارهٔ ۱۳۱۱ در بساطی که دم تیغ ادب آخته‌اند
52. غزل شمارهٔ ۱۳۱۲ صفا فریب فقیهان نفس گداخته‌اند
53. غزل شمارهٔ ۱۳۱۳ چون برگ گل ز بس پر و بالم شکسته‌اند
54. غزل شمارهٔ ۱۳۱۴ نقش دویی بر آینه‌ من نبسته‌اند
55. غزل شمارهٔ ۱۳۱۵ عمری‌ست رخت حسرتم از سینه بسته‌اند
56. غزل شمارهٔ ۱۳۱۶ دونان که در تلاش گهر دست شسته‌اند
57. غزل شمارهٔ ۱۳۱۷ جمعی‌که پر به فکر هنر درشکسته‌اند
58. غزل شمارهٔ ۱۳۱۸ این حرصها که دامن صد فن شکسته‌اند
59. غزل شمارهٔ ۱۳۱۹ شمعها زین انجمن بی‌صرفه‌تازان رفته‌اند
60. غزل شمارهٔ ۱۳۲۰ آن سبکروحان که تن در خاکساری داده‌اند