فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ ببرد شوق رخت صبر از دلم یارا
- شمارهٔ ۲ به ساغر ریز ساقی آن شراب ارغوانی را
- شمارهٔ ۳ به ناله تا نفسم آه صبحگاه گرفت
- شمارهٔ ۴ دل به دخت رزم از خوش پسران آزاد است
- شمارهٔ ۵ آه شبگیر علم، ملک سحر کشور ماست
- شمارهٔ ۶ ماه چاه نخشب خم در نقاب ساغر است
- شمارهٔ ۷ فتح ملوک از سپه است ای سپاه خط
- شمارهٔ ۸ ساقی من و صهبا مثل ماهی و آب است
- شمارهٔ ۹ درعجم آن سه که خواند عربش چاره غم
- شمارهٔ ۱۰ گر چشم مرا زین دست در پای تو خوناب است
- شمارهٔ ۱۱ نافه زلفی و آئینه جامی کافی است
- شمارهٔ ۱۲ به کوی میکده تا پاره سبوئی هست
- شمارهٔ ۱۳ اگر به ساغر می ماند آفتاب قیامت
- شمارهٔ ۱۴ ز آن خط سبزم سرشک سرخ پناه است
- شمارهٔ ۱۵ نشانی تا مرا از استخوان هست
- شمارهٔ ۱۶ گرنه در شکوه بود ز آن دولب شکرخند
- شمارهٔ ۱۷ سوی غیری چو خدنگش ز کمان می‌گذرد
- شمارهٔ ۱۸ تا بو مگر به سنگدلی مهربان کنند
- شمارهٔ ۱۹ دل ز زخم توام اندیشه مرهم نکند
- شمارهٔ ۲۰ گو ببین بر لب وی ساغر می هر که ندید
- شمارهٔ ۲۱ کند پر، بال شکست، از قفس آزاد نکرد
- شمارهٔ ۲۲ صبا گر عقده‌ای زآن زلف عنبربار بگشاید
- شمارهٔ ۲۳ تا هست میسر که ز گل تاک برآید
- شمارهٔ ۲۴ مرا در گوش جانان از زبان خود سخن باید
- شمارهٔ ۲۵ با تو سیمین‌تن به سنگم گر خریدار آورند
- شمارهٔ ۲۶ تا خاست ز خط آتش رخسار ترا دود
- شمارهٔ ۲۷ سوی غیری چو خدنگش ز کمان می‌گذرد
- شمارهٔ ۲۸ جز فراز لب جان پرورش آن جادوی چشم
- شمارهٔ ۲۹ به تعب می کشدم چرخ چه شد غمزه یار
- شمارهٔ ۳۰ چون سرایی به لب دجله مرا یاد بیار
- شمارهٔ ۳۱ به هشیاری خوشم شب‌های می اما چه هشیاری
- شمارهٔ ۳۲ ای پیکر تو کاخی و کاخی همه نگار
- شمارهٔ ۳۳ گرچه محرومم زدرگاه تو مهجور از حضور
- شمارهٔ ۳۴ دانه خالت مرا شد دام هوش
- شمارهٔ ۳۵ شده وقت سفر از منزل جانان نزدیک
- شمارهٔ ۳۶ گر بپیچم چشم و سر از وجه جام از وصل تاک
- شمارهٔ ۳۷ به خون من به وصل تو هوای جان مراد دل
- شمارهٔ ۳۸ از دست جورت ای شده دل خون، فگار چشم
- شمارهٔ ۳۹ آب شد دیده ز بس گریه دگر چون گریم
- شمارهٔ ۴۰ من نه آن رند خرابم که به ساغر ساغر
- شمارهٔ ۴۱ زاین پس به دامن از غم دل لخت خون کنم
- شمارهٔ ۴۲ گر گدائی رابطی می با بتی شاهد فراهم
- شمارهٔ ۴۳ چنین کآشفته زآن شاهد زنخ و آن زلف فتانم
- شمارهٔ ۴۴ یار جان می‌طلبد سر نگذارم چه کنم
- شمارهٔ ۴۵ چه رنگ بازم کآگه شود دل تو ز دردم
- شمارهٔ ۴۶ گر بمیرم به جفای تو عذابی است الیم
- شمارهٔ ۴۷ گر به می خوردن پیدا نبود دست رسم
- شمارهٔ ۴۸ اگر این است یغما خلق و خوی خانقه داران
- شمارهٔ ۴۹ آدمی سنجم به خروار، اشک می بارم به دامن
- شمارهٔ ۵۰ بست زاهد از ردای خویشتن
- شمارهٔ ۵۱ ای ثمر تو خشک و تر مایه برگ و ساز من
- شمارهٔ ۵۲ بر در شاه راستان کیست رهی بر آستین
- شمارهٔ ۵۳ چون به معلق ایستد آن مه و سر در آستین
- شمارهٔ ۵۴ تا ز صفاهان برفت سیف صفاهان
- شمارهٔ ۵۵ زیر رخشان گردن سیمین کشیده
- شمارهٔ ۵۶ گرفت از سیل اشکم خانه تن ساز ویرانی
- شمارهٔ ۵۷ بر پرند ساده مشک سوده خرمن کرده‌ای
- شمارهٔ ۵۸ ذوق فتراک ترا گشته فراهم سر چندی
- شمارهٔ ۵۹ در جهان از جهت گردن و ابرو علمی
- شمارهٔ ۶۰ چرب و شیرین، نغز و رنگین دل پذیری جان گواری
متن اشعار به نقل از گنجور.