شمارهٔ ۱۵

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۱۷سوی غیری چو خدنگش ز کمان می‌گذرد
2. شمارهٔ ۱۸تا بو مگر به سنگدلی مهربان کنند
3. شمارهٔ ۱۹دل ز زخم توام اندیشه مرهم نکند
4. شمارهٔ ۲۰گو ببین بر لب وی ساغر می هر که ندید
5. شمارهٔ ۲۱کند پر، بال شکست، از قفس آزاد نکرد
6. شمارهٔ ۲۲صبا گر عقده‌ای زآن زلف عنبربار بگشاید
7. شمارهٔ ۲۳تا هست میسر که ز گل تاک برآید
8. شمارهٔ ۲۴مرا در گوش جانان از زبان خود سخن باید