شمارهٔ ۳۷

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۳۹آب شد دیده ز بس گریه دگر چون گریم
2. شمارهٔ ۴۰من نه آن رند خرابم که به ساغر ساغر
3. شمارهٔ ۴۱زاین پس به دامن از غم دل لخت خون کنم
4. شمارهٔ ۴۲گر گدائی رابطی می با بتی شاهد فراهم
5. شمارهٔ ۴۳چنین کآشفته زآن شاهد زنخ و آن زلف فتانم
6. شمارهٔ ۴۴یار جان می‌طلبد سر نگذارم چه کنم
7. شمارهٔ ۴۵چه رنگ بازم کآگه شود دل تو ز دردم
8. شمارهٔ ۴۶گر بمیرم به جفای تو عذابی است الیم