فهرست اشعار
- شمارهٔ ۳۰۲ به روی لاله و گل هر که می نمی نوشد
- شمارهٔ ۳۰۳ پیاله ای به لبم چرخ آشنا نکند
- شمارهٔ ۳۰۴ دلی که آب شد از عشق برقرار بود
- شمارهٔ ۳۰۵ دل از رفیق گرانجان ز عمر سیر شود
- شمارهٔ ۳۰۶ به دست من کمر نازک تو چون آید؟
- شمارهٔ ۳۰۷ اگر ز دست تهی، کام برنمی آید
- شمارهٔ ۳۰۸ نخلی که سرکشی نکند پایمال باد!
- شمارهٔ ۳۰۹ سیر شکوفه عقل مرا زیر دست کرد
- شمارهٔ ۳۱۰ در گلشنی که حسن تو عارض جمال کرد
- شمارهٔ ۳۱۱ حسن از حجاب، غصه و تشویش می خورد
- شمارهٔ ۳۱۲ با جسم کس به عالم بالا نمی رسد
- شمارهٔ ۳۱۳ دل از سفید گشتن مو ناامید شد
- شمارهٔ ۳۱۴ حسن تو زیردست خط مشکبار شد
- شمارهٔ ۳۱۵ غلیان ز دودمان وجود آشکار شد
- شمارهٔ ۳۱۶ از اختیار دم دل گمراه می زند
- شمارهٔ ۳۱۷ گرچه در ظاهر به زه دارم کمان اختیار
- شمارهٔ ۳۱۸ تیشه من چون زند دامان جرائت بر کمر
- شمارهٔ ۳۱۹ گر باغبان زکات زر گل برون کند
- شمارهٔ ۳۲۰ اشکم همیشه خون به دل آستین کند
- شمارهٔ ۳۲۱ خوبان اگر چه زبده اولاد آدمند
- شمارهٔ ۳۲۲ روشندلان که قبله خود روی او کنند
- شمارهٔ ۳۲۳ در حفظ آن کسی که ز می بی خبر شود
- شمارهٔ ۳۲۴ بیداد آسمان چه خیال است کم شود
- شمارهٔ ۳۲۵ از باده چون عقیق تو سیراب می شود
- شمارهٔ ۳۲۶ از خود گسسته، بار به دنیا نمی شود
- شمارهٔ ۳۲۷ از بانگ نی دلی که جراحت نمی شود
- شمارهٔ ۳۲۸ از تاج باج خواه فریدون حذر کنید
- شمارهٔ ۳۲۹ تقصیر میانش ز خم و پیچ ندارد
- شمارهٔ ۳۳۰ حاشا که طلبکار حق آرام پذیرد
- شمارهٔ ۳۳۱ جز سرکشی از آدم بی درد چه خیزد؟
- شمارهٔ ۳۳۲ از شهد جهان جز غم و تشویش چه خیزد؟
- شمارهٔ ۳۳۳ از موی چو کافور دلم بیت حزن شد
- شمارهٔ ۳۳۴ تا گوهر ذات تو نهان زیر زمین شد
- شمارهٔ ۳۳۵ می خورد و فروزان شد و از شرم برآمد
- شمارهٔ ۳۳۶ کی در تن خاکی دل آگاه گذارند؟
- شمارهٔ ۳۳۷ طول امر از دل چه خیال است برآید؟
- شمارهٔ ۳۳۸ زنگ از دل ما آن خط شبرنگ زداید
- شمارهٔ ۳۳۹ خط در دل روشن گهران مهر فزاید
- شمارهٔ ۳۴۰ در کسوت فقر آن رخ چون ماه ببینید
- شمارهٔ ۳۴۱ در صیدگاه دنیا هر کس که هوش دارد
- شمارهٔ ۳۴۲ تا خط دمید با من دلدار هم سخن شد
- شمارهٔ ۳۴۳ دل ز من خال یار می گیرد
- شمارهٔ ۳۴۴ هیچ شریفی خسیس رای نباشد
- شمارهٔ ۳۴۵ خسیس از هنرپیشگان عیب بیند
- شمارهٔ ۳۴۶ از نمدپوشان زبان طعن را کوتاه دار
- شمارهٔ ۳۴۷ گل گلاب از هرزه خندی شد درین نیلی حصار
- شمارهٔ ۳۴۸ شد فزون در دور خط کیفیت لبهای یار
- شمارهٔ ۳۴۹ پوچ گو را بر سر گفتار بی حاصل میار
- شمارهٔ ۳۵۰ وقت خواب ناز، آن مژگان بود خونریزتر
- شمارهٔ ۳۵۱ هر که برگش بیش، وقت مرگ لرزد بیشتر
- شمارهٔ ۳۵۲ هست حاجت در بساط کج کلاهان بیشتر
- شمارهٔ ۳۵۳ می رسد هر دم مرا از نوخطان نیش دگر
- شمارهٔ ۳۵۴ بر دل موری درین عبرت سرا غافل مخور
- شمارهٔ ۳۵۵ کریم سایل خود را غنی کند یکبار
- شمارهٔ ۳۵۶ یکی هزار شود داغ در دل افگار
- شمارهٔ ۳۵۷ ندیده ایم به جز ماه روزه ماه دگر
- شمارهٔ ۳۵۸ با چهره شکسته و با چشم اشکبار
- شمارهٔ ۳۵۹ سامان دهر را همه اسباب غم شمار
- شمارهٔ ۳۶۰ در دیده ها اگر چه بود راه هند دور
- شمارهٔ ۳۶۱ مخور فریب محبت ز ناله همه کس
متن اشعار به نقل از گنجور.