پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۳۰۵

دل از رفیق گرانجان ز عمر سیر شود

سفر به پای شتر هر که کرد پیر شود

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۳۰۷اگر ز دست تهی، کام برنمی آید
  2. شمارهٔ ۳۰۸نخلی که سرکشی نکند پایمال باد!
  3. شمارهٔ ۳۰۹سیر شکوفه عقل مرا زیر دست کرد
  4. شمارهٔ ۳۱۰در گلشنی که حسن تو عارض جمال کرد
  5. شمارهٔ ۳۱۱حسن از حجاب، غصه و تشویش می خورد
  6. شمارهٔ ۳۱۲با جسم کس به عالم بالا نمی رسد
  7. شمارهٔ ۳۱۳دل از سفید گشتن مو ناامید شد
  8. شمارهٔ ۳۱۴حسن تو زیردست خط مشکبار شد
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.