پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۳۱۰

در گلشنی که حسن تو عارض جمال کرد

گل آب و رنگ خود عرق انفعال کرد

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۳۱۲با جسم کس به عالم بالا نمی رسد
  2. شمارهٔ ۳۱۳دل از سفید گشتن مو ناامید شد
  3. شمارهٔ ۳۱۴حسن تو زیردست خط مشکبار شد
  4. شمارهٔ ۳۱۵غلیان ز دودمان وجود آشکار شد
  5. شمارهٔ ۳۱۶از اختیار دم دل گمراه می زند
  6. شمارهٔ ۳۱۷گرچه در ظاهر به زه دارم کمان اختیار
  7. شمارهٔ ۳۱۸تیشه من چون زند دامان جرائت بر کمر
  8. شمارهٔ ۳۱۹گر باغبان زکات زر گل برون کند
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.