پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۳۱۸

تیشه من چون زند دامان جرائت بر کمر

هر رگ سنگی شود انگشت زنهار دگر

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۳۲۰اشکم همیشه خون به دل آستین کند
  2. شمارهٔ ۳۲۱خوبان اگر چه زبده اولاد آدمند
  3. شمارهٔ ۳۲۲روشندلان که قبله خود روی او کنند
  4. شمارهٔ ۳۲۳در حفظ آن کسی که ز می بی خبر شود
  5. شمارهٔ ۳۲۴بیداد آسمان چه خیال است کم شود
  6. شمارهٔ ۳۲۵از باده چون عقیق تو سیراب می شود
  7. شمارهٔ ۳۲۶از خود گسسته، بار به دنیا نمی شود
  8. شمارهٔ ۳۲۷از بانگ نی دلی که جراحت نمی شود
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.