پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۳۲۵

از باده چون عقیق تو سیراب می شود

گوهر در آب خود چو شکر آب می شود

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۳۲۷از بانگ نی دلی که جراحت نمی شود
  2. شمارهٔ ۳۲۸از تاج باج خواه فریدون حذر کنید
  3. شمارهٔ ۳۲۹تقصیر میانش ز خم و پیچ ندارد
  4. شمارهٔ ۳۳۰حاشا که طلبکار حق آرام پذیرد
  5. شمارهٔ ۳۳۱جز سرکشی از آدم بی درد چه خیزد؟
  6. شمارهٔ ۳۳۲از شهد جهان جز غم و تشویش چه خیزد؟
  7. شمارهٔ ۳۳۳از موی چو کافور دلم بیت حزن شد
  8. شمارهٔ ۳۳۴تا گوهر ذات تو نهان زیر زمین شد
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.