پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۳۰۸

نخلی که سرکشی نکند پایمال باد!

خون گل پیاده به گلچین حلال باد!

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۳۱۰در گلشنی که حسن تو عارض جمال کرد
  2. شمارهٔ ۳۱۱حسن از حجاب، غصه و تشویش می خورد
  3. شمارهٔ ۳۱۲با جسم کس به عالم بالا نمی رسد
  4. شمارهٔ ۳۱۳دل از سفید گشتن مو ناامید شد
  5. شمارهٔ ۳۱۴حسن تو زیردست خط مشکبار شد
  6. شمارهٔ ۳۱۵غلیان ز دودمان وجود آشکار شد
  7. شمارهٔ ۳۱۶از اختیار دم دل گمراه می زند
  8. شمارهٔ ۳۱۷گرچه در ظاهر به زه دارم کمان اختیار
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.