پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۳۵۷

ندیده ایم به جز ماه روزه ماه دگر

که از تمام بود ناقصش مبارک تر!

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۳۵۹سامان دهر را همه اسباب غم شمار
  2. شمارهٔ ۳۶۰در دیده ها اگر چه بود راه هند دور
  3. شمارهٔ ۳۶۱مخور فریب محبت ز ناله همه کس
  4. شمارهٔ ۳۶۲برنیایی خوش به اهل فکر، ناخوش هم مباش
  5. شمارهٔ ۳۶۳یک سر مو منت از اخوان کم فرصت مکش
  6. شمارهٔ ۳۶۴از ته دل نیست از همصحبتان رنجیدنش
  7. شمارهٔ ۳۶۵یار گندم‌گون جوی نگذاشت در من عقل و هوش
  8. شمارهٔ ۳۶۶در کهنسالی نیفتد کافر از سامان خویش!
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.