پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۳۵۹

سامان دهر را همه اسباب غم شمار

هر چیز کز تو فوت شود مغتنم شمار

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۳۶۱مخور فریب محبت ز ناله همه کس
  2. شمارهٔ ۳۶۲برنیایی خوش به اهل فکر، ناخوش هم مباش
  3. شمارهٔ ۳۶۳یک سر مو منت از اخوان کم فرصت مکش
  4. شمارهٔ ۳۶۴از ته دل نیست از همصحبتان رنجیدنش
  5. شمارهٔ ۳۶۵یار گندم‌گون جوی نگذاشت در من عقل و هوش
  6. شمارهٔ ۳۶۶در کهنسالی نیفتد کافر از سامان خویش!
  7. شمارهٔ ۳۶۷حسن هیهات است بردارد نظر از روی خویش
  8. شمارهٔ ۳۶۸صنوبر قامتی کز خاک می روید گرفتارش
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.