پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۳۵۳

می رسد هر دم مرا از نوخطان نیش دگر

ریش هیهات است گردد مرهم ریش دگر

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۳۵۵کریم سایل خود را غنی کند یکبار
  2. شمارهٔ ۳۵۶یکی هزار شود داغ در دل افگار
  3. شمارهٔ ۳۵۷ندیده ایم به جز ماه روزه ماه دگر
  4. شمارهٔ ۳۵۸با چهره شکسته و با چشم اشکبار
  5. شمارهٔ ۳۵۹سامان دهر را همه اسباب غم شمار
  6. شمارهٔ ۳۶۰در دیده ها اگر چه بود راه هند دور
  7. شمارهٔ ۳۶۱مخور فریب محبت ز ناله همه کس
  8. شمارهٔ ۳۶۲برنیایی خوش به اهل فکر، ناخوش هم مباش
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.