پرش به محتوای اصلی
صائب

صائب

مطالع

۵۱۷ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۴۸۲ تا کی از عمامه خواهی کوس دانایی زدن؟
  2. شمارهٔ ۴۸۳ با دل پر خون برون زان زلف شبگون آمدن
  3. شمارهٔ ۴۸۴ روی از عالم بگردان، روی در دیوار کن
  4. شمارهٔ ۴۸۵ شانه در خط معنبر ای صنم داخل مکن
  5. شمارهٔ ۴۸۶ در تلاش آفرین افکار خود رنگین مکن
  6. شمارهٔ ۴۸۷ فارغ است از دیو مردم خاطر آزاد من
  7. شمارهٔ ۴۸۸ در جوهر نهفته من سرسری مبین
  8. شمارهٔ ۴۸۹ به هیچ جا نرسد زهد خشک صومعه داران
  9. شمارهٔ ۴۹۰ چون برآید دل ز قید زلف عنبرفام او؟
  10. شمارهٔ ۴۹۱ هر چه بخشد عالم ناساز می گیرد ز تو
  11. شمارهٔ ۴۹۲ گر شود گویا به ذکر حق لب خندان تو
  12. شمارهٔ ۴۹۳ بس که سرزد شکوه رزق از لب گویای تو
  13. شمارهٔ ۴۹۴ قامت او چون شود در بوستان همدوش سرو
  14. شمارهٔ ۴۹۵ زینهار از درد و داغ عشق روگردان مشو
  15. شمارهٔ ۴۹۶ پریزادی است دست آموز زلف مشکبار او
  16. شمارهٔ ۴۹۷ یکی صد شد ز خط کیفیت چشم خراب تو
  17. شمارهٔ ۴۹۸ کجا سرپنجه خورشید گیرد جای دست تو؟
  18. شمارهٔ ۴۹۹ شکر را نی به ناخن می کند دشنام تلخ تو
  19. شمارهٔ ۵۰۰ سرونازی که منم محو رخ انور او
  20. شمارهٔ ۵۰۱ می چکد بوسه ز لعل لب میخواره تو
  21. شمارهٔ ۵۰۲ اگر چه لاله طورست روی روشن او
  22. شمارهٔ ۵۰۳ ز انفعال خرام تو آب گردد سرو
  23. شمارهٔ ۵۰۴ صد پرده شوخ‌تر بود از چشم خال تو
  24. شمارهٔ ۵۰۵ خرقه بر دوشان از فرزند و زن بگسیخته
  25. شمارهٔ ۵۰۶ در علم ظاهری چه کنی عمر خود تباه؟
  26. شمارهٔ ۵۰۷ ز ذکر جهر مکن منع صوفیان لله
  27. شمارهٔ ۵۰۸ از اشک برد راه به کوی تو نظاره
  28. شمارهٔ ۵۰۹ زان لب نتوان کرد به دشنام کناره
  29. شمارهٔ ۵۱۰ چند غم از دل به اشک لاله‌گون شوید کسی؟
  30. شمارهٔ ۵۱۱ ای ز خاک افتادگان کاکلت سنبل یکی
  31. شمارهٔ ۵۱۲ قد رعنای ترا تا دید، از شرمندگی
  32. شمارهٔ ۵۱۳ خون تاک از شوق می‌جوشد اگر ساغر زنی
  33. شمارهٔ ۵۱۴ این که زاهد کرد پهلوی خود از دنیا تهی
  34. شمارهٔ ۵۱۵ خضاب تازه‌ای هردم به روی کار می‌آری
  35. شمارهٔ ۵۱۶ میم در جام، اخگر در گریبان است پنداری
  36. شمارهٔ ۵۱۷ گرفتم سال را پنهان کنی، با مو چه می‌سازی؟
  37. شمارهٔ ۵۱۸ ز مستی دیگران را می‌کنی تکلیف می نوشی

متن اشعار به نقل از گنجور.