پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۵۰۷

ز ذکر جهر مکن منع صوفیان لله

که عاشقند به بانگ بلند برالله

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۵۰۹زان لب نتوان کرد به دشنام کناره
  2. شمارهٔ ۵۱۰چند غم از دل به اشک لاله‌گون شوید کسی؟
  3. شمارهٔ ۵۱۱ای ز خاک افتادگان کاکلت سنبل یکی
  4. شمارهٔ ۵۱۲قد رعنای ترا تا دید، از شرمندگی
  5. شمارهٔ ۵۱۳خون تاک از شوق می‌جوشد اگر ساغر زنی
  6. شمارهٔ ۵۱۴این که زاهد کرد پهلوی خود از دنیا تهی
  7. شمارهٔ ۵۱۵خضاب تازه‌ای هردم به روی کار می‌آری
  8. شمارهٔ ۵۱۶میم در جام، اخگر در گریبان است پنداری
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.