پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۵۰۶

در علم ظاهری چه کنی عمر خود تباه؟

دل را سفید کن، چه ورق می کنی سیاه؟

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۵۰۸از اشک برد راه به کوی تو نظاره
  2. شمارهٔ ۵۰۹زان لب نتوان کرد به دشنام کناره
  3. شمارهٔ ۵۱۰چند غم از دل به اشک لاله‌گون شوید کسی؟
  4. شمارهٔ ۵۱۱ای ز خاک افتادگان کاکلت سنبل یکی
  5. شمارهٔ ۵۱۲قد رعنای ترا تا دید، از شرمندگی
  6. شمارهٔ ۵۱۳خون تاک از شوق می‌جوشد اگر ساغر زنی
  7. شمارهٔ ۵۱۴این که زاهد کرد پهلوی خود از دنیا تهی
  8. شمارهٔ ۵۱۵خضاب تازه‌ای هردم به روی کار می‌آری
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.