پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۴۸۷

فارغ است از دیو مردم خاطر آزاد من

نیست از جوش پری ره در خیال آباد من

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۴۸۹به هیچ جا نرسد زهد خشک صومعه داران
  2. شمارهٔ ۴۹۰چون برآید دل ز قید زلف عنبرفام او؟
  3. شمارهٔ ۴۹۱هر چه بخشد عالم ناساز می گیرد ز تو
  4. شمارهٔ ۴۹۲گر شود گویا به ذکر حق لب خندان تو
  5. شمارهٔ ۴۹۳بس که سرزد شکوه رزق از لب گویای تو
  6. شمارهٔ ۴۹۴قامت او چون شود در بوستان همدوش سرو
  7. شمارهٔ ۴۹۵زینهار از درد و داغ عشق روگردان مشو
  8. شمارهٔ ۴۹۶پریزادی است دست آموز زلف مشکبار او
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.