پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۴۹۳

بس که سرزد شکوه رزق از لب گویای تو

شد دل گندم دو نیم از بدگمانی های تو

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۴۹۵زینهار از درد و داغ عشق روگردان مشو
  2. شمارهٔ ۴۹۶پریزادی است دست آموز زلف مشکبار او
  3. شمارهٔ ۴۹۷یکی صد شد ز خط کیفیت چشم خراب تو
  4. شمارهٔ ۴۹۸کجا سرپنجه خورشید گیرد جای دست تو؟
  5. شمارهٔ ۴۹۹شکر را نی به ناخن می کند دشنام تلخ تو
  6. شمارهٔ ۵۰۰سرونازی که منم محو رخ انور او
  7. شمارهٔ ۵۰۱می چکد بوسه ز لعل لب میخواره تو
  8. شمارهٔ ۵۰۲اگر چه لاله طورست روی روشن او
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.