پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۴۸۹

به هیچ جا نرسد زهد خشک صومعه داران

که پای آبله دارست دست سبحه شماران

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۴۹۱هر چه بخشد عالم ناساز می گیرد ز تو
  2. شمارهٔ ۴۹۲گر شود گویا به ذکر حق لب خندان تو
  3. شمارهٔ ۴۹۳بس که سرزد شکوه رزق از لب گویای تو
  4. شمارهٔ ۴۹۴قامت او چون شود در بوستان همدوش سرو
  5. شمارهٔ ۴۹۵زینهار از درد و داغ عشق روگردان مشو
  6. شمارهٔ ۴۹۶پریزادی است دست آموز زلف مشکبار او
  7. شمارهٔ ۴۹۷یکی صد شد ز خط کیفیت چشم خراب تو
  8. شمارهٔ ۴۹۸کجا سرپنجه خورشید گیرد جای دست تو؟
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.