فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ دانی چه گفته‌اند بنی عوف در عرب
- شمارهٔ ۲ خیری که برآیدت به توفیق از دست
- شمارهٔ ۳ گر سِفله به مال و جاه از آزاده به‌است،
- شمارهٔ ۴ کس نیست که مهر تو درو شاید بست
- شمارهٔ ۵ دولت جاوید به طاعت درست
- شمارهٔ ۶ گوینده را چه غم که نصیحت قبول نیست
- شمارهٔ ۷ رفتن چو ضرورت‌است و منزل به گذاشت،
- شمارهٔ ۸ هر که گوید کلاغ چون باز است
- شمارهٔ ۹ گر راه نمایی، همه عالم راه‌است
- شمارهٔ ۱۰ خواهی که به طبعت همه کس دارد دوست
- شمارهٔ ۱۱ اگر بَوّاب و سرهنگان هم از درگه برانندت،
- شمارهٔ ۱۲ این‌بار نه بانگ چنگ و نای و دهل‌است
- شمارهٔ ۱۳ از مایهٔ بیسود نیاساید مرد
- شمارهٔ ۱۴ گمان مبر که جهان اعتماد را شاید
- شمارهٔ ۱۵ بیچاره که در میان دریا افتاد
- شمارهٔ ۱۶ توان نان خورد اگر دندان نباشد
- شمارهٔ ۱۷ چه کندمالک مختار که فرمان ندهد
- شمارهٔ ۱۸ وقتی دل دوستان به جنگ آزارند
- شمارهٔ ۱۹ گفتم که برآید آبی از چاه امید
- شمارهٔ ۲۰ دروغی که حالی دلت خوش کند
- شمارهٔ ۲۱ غریب شهر کسان تا نبوده باشد مرد
- شمارهٔ ۲۲ سلطان که به منزل گدایان آید
- شمارهٔ ۲۳ در طالع من نیست که نزدیک تو باشم
- شمارهٔ ۲۴ نیافرید خدایت به خلق حاجتمند
- شمارهٔ ۲۵ گر ز هفت آسمان گزند آید
- شمارهٔ ۲۶ در گرگ نگه مکن که بزغاله برد
- شمارهٔ ۲۷ بشنو که من نصیحت پیران شنیده‌ام
- شمارهٔ ۲۸ مرغ جایی رود که چینه بود
- شمارهٔ ۲۹ خورشید که بر جامهٔ درویش افتد
- شمارهٔ ۳۰ تواضع گرچه محبوبست و فضل بیکران دارد
- شمارهٔ ۳۱ نه هر بیرون که بپسندی درونش همچنان باشد
- شمارهٔ ۳۲ سگ هم از کوچکی پلید بود
- شمارهٔ ۳۳ شادمانی مکن که دشمن مرد
- شمارهٔ ۳۴ گر هیمه عود گردد و گر سنگ در شود
- شمارهٔ ۳۵ هر که دندان به خویشتن بنهاد
- شمارهٔ ۳۶ بخت در اول فطرت چو نباشد مسعود
- شمارهٔ ۳۷ ناامید از در رحمت به کجا شاید رفت
- شمارهٔ ۳۸ سفله را قوت مده چندانکه مستولی شود
- شمارهٔ ۳۹ نهاد بد نپسندد خدای نیکوکار
- شمارهٔ ۴۰ بزرگی نماند بر آن پایدار
- شمارهٔ ۴۱ چه داند خوابناک مست مخمور
- شمارهٔ ۴۲ دو عاشق را به هم بهتر بود روز
- شمارهٔ ۴۳ به شکر آنکه تو در خانه‌ای و اهلت پیش
- شمارهٔ ۴۴ جایی نرسد کس به توانایی خویش
- شمارهٔ ۴۵ زنده‌دل از مرده نصیحت نیوش
- شمارهٔ ۴۶ یار بیگانه نگیرد هر که دارد یار خویش
- شمارهٔ ۴۷ کوته‌نظران را نبود جز غم خویش
- شمارهٔ ۴۸ به کین دشمنان باطل میندیش
- شمارهٔ ۴۹ گر خود همه عالم بگشایی تو به تیغ
- شمارهٔ ۵۰ مکن عمر ضایع به افسوس و حیف
- شمارهٔ ۵۱ با هر کسی به مذهب وی باید اتفاق
- شمارهٔ ۵۲ بد نه نیکست بی‌خلافت ولیک
- شمارهٔ ۵۳ ای پیک نامه بر که خبر می‌بری به دوست
- شمارهٔ ۵۴ هر که آمد بر خدای قبول
- شمارهٔ ۵۵ گر بلندت کسی دهد دشنام
- شمارهٔ ۵۶ خفتی و به خفتنت پراکنده شدیم
- شمارهٔ ۵۷ دلت خوش باد و چشم از بخت روشن
- شمارهٔ ۵۸ از بهر دل یکی به دست آوردن
- شمارهٔ ۵۹ به نیکی و بدی آوازه در بسیط جهان
- شمارهٔ ۶۰ الهی عاقبت محمود گردان
متن اشعار به نقل از گنجور.