پرش به محتوای اصلی
سعدی سعدی

مفردات

شمارهٔ ۲۲

سلطان که به منزل گدایان آید

گر بر سر بوریا نشیند شاید

ادامه‌ی مفردات

  1. شمارهٔ ۲۴نیافرید خدایت به خلق حاجتمند
  2. شمارهٔ ۲۵گر ز هفت آسمان گزند آید
  3. شمارهٔ ۲۶در گرگ نگه مکن که بزغاله برد
  4. شمارهٔ ۲۷بشنو که من نصیحت پیران شنیده‌ام
  5. شمارهٔ ۲۸مرغ جایی رود که چینه بود
  6. شمارهٔ ۲۹خورشید که بر جامهٔ درویش افتد
  7. شمارهٔ ۳۰تواضع گرچه محبوبست و فضل بیکران دارد
  8. شمارهٔ ۳۱نه هر بیرون که بپسندی درونش همچنان باشد
همه‌ی مفردات ←

سعدی درباره‌ی سعدی

مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.