سعدی
شمارهٔ ۴۳
به شکر آنکه تو در خانه‌ای و اهلت پیش
نظر دریغ مدار از مسافر درویش
سعدی
ادامه‌ی مفردات
- شمارهٔ ۴۵زنده‌دل از مرده نصیحت نیوش
- شمارهٔ ۴۶یار بیگانه نگیرد هر که دارد یار خویش
- شمارهٔ ۴۷کوته‌نظران را نبود جز غم خویش
- شمارهٔ ۴۸به کین دشمنان باطل میندیش
- شمارهٔ ۴۹گر خود همه عالم بگشایی تو به تیغ
- شمارهٔ ۵۰مکن عمر ضایع به افسوس و حیف
- شمارهٔ ۵۱با هر کسی به مذهب وی باید اتفاق
- شمارهٔ ۵۲بد نه نیکست بی‌خلافت ولیک
درباره‌ی سعدی
مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.