پرش به محتوای اصلی
سعدی سعدی

مفردات

شمارهٔ ۴۷

کوته‌نظران را نبود جز غم خویش

صاحبنظران را غم بیگانه و خویش

ادامه‌ی مفردات

  1. شمارهٔ ۴۹گر خود همه عالم بگشایی تو به تیغ
  2. شمارهٔ ۵۰مکن عمر ضایع به افسوس و حیف
  3. شمارهٔ ۵۱با هر کسی به مذهب وی باید اتفاق
  4. شمارهٔ ۵۲بد نه نیکست بی‌خلافت ولیک
  5. شمارهٔ ۵۳ای پیک نامه بر که خبر می‌بری به دوست
  6. شمارهٔ ۵۴هر که آمد بر خدای قبول
  7. شمارهٔ ۵۵گر بلندت کسی دهد دشنام
  8. شمارهٔ ۵۶خفتی و به خفتنت پراکنده شدیم
همه‌ی مفردات ←

سعدی درباره‌ی سعدی

مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.